فرد ناچيزى از ثوابهاى الهى بهتر است از عموم منافعى كه آنها بوسيله سحر بدست مىآورند ولى مثل اينكه يهود به هيچ وجه متوجه اين معنى نميشوند و حاضر نيستند ايمان و تقوى اختيار كنند كان علم و معرفت به اين مطلب ندارند از اينجهت ميفرمايد لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ [ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 104 ] يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقُولُوا راعِنا وَ قُولُوا انْظُرْنا وَ اسْمَعُوا وَ لِلْكافِرِينَ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 104 ) ( اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد كلمه « راعنا » را نگوئيد و بجاى آن بگوئيد « انظرنا » و بشنويد ، و براى كافران عذاب دردناك است ) در تفسير الميزان در ذيل آيه متعرض است كه اولا در قرآن بخطاب يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا در هشتاد و پنج مورد اهل ايمان را مخاطب قرار داده و اين آيه اولين مورد آنست و ثانيا تعبير به اين لفظ « الَّذِينَ آمَنُوا » از تشريفاتى است كه اختصاص به اين امت دارد و از امم سابقه تعبير بقوم و اصحاب و بنى اسرائيل شده است ، و سپس فرق گذارده است بين الَّذِينَ آمَنُوا و مؤمنون كه بلفظ اول مؤمنين صدر اول از مهاجرين و انصار اراده شده و از لفظ دوم مطلق اهل ايمان و شواهدى از آيات بر اين مطلب آورده است . و اما در قسمت اول اگر مراد از اولين مورد بحسب نزول باشد درست نيست زيرا سوره بقره مدنى است و بسيارى از سوره مكى قبل از آن نازل شده ، مگر آنكه مراد اولين مورد بحسب ترتيب و ضبط در قرآن و ما بين الدفتين باشد .